Kardeşsiz büyüyen insanlar ne açıdan farklıdır?

Ebeveynlerin ilgisi için günlük rekabetin olmaması, benzersiz bir ortam yaratır.

Kardeşsiz büyümek, kişiliğin oluşumunda derin bir iz bırakır; kişinin çevresiyle nasıl etkileşim kurduğunu, kişisel sınırlarını nasıl çizdiğini ve günlük görevlerle nasıl başa çıktığını belirler. Psikologlar ve internet topluluklarının kullanıcıları, ailede tek çocuk olarak büyüyenleri açıkça ele veren bir dizi karakteristik özellik olduğunu sıkça vurguluyor, «Kursor» yazıyor.

Ebeveynlerin ilgisi için günlük rekabetin ve kardeşlerle yaşanan gündelik sürtüşmelerin olmaması, benzersiz bir ortam yaratır. Bir yandan bu durum kişide bağımsızlığı güçlendirir ve yalnızlığa duyulan derin sevgiyi geliştirir; diğer yandan çevresindekilere sıra dışı gelebilecek özgül özelliklerin ortaya çıkmasına yol açar. Psikologların araştırmaları ve gözlemleri, kardeşsiz büyüyen insanları ele veren on temel özellik belirliyor.

Tatlıları görünür bir yerde bırakmak. Yiyecekleri paylaşma mücadelesi deneyimi olmayan bu kişiler, mutfakta şekerlemeleri gönül rahatlığıyla bırakır ve kendilerini tamamen güvende hissederler.

Yetişkinlerle gelişmiş iletişim becerileri. Çocuklukta ebeveynleriyle sürekli iletişim kurmaları, onlardan yaşça büyük kişilerle kolayca ve rahatlıkla ortak bir dil bulmalarına yardımcı olur.

Porsiyonları bölmekte zorlanmak. Büyük bir pastayı eşit parçalara adil biçimde bölmek, pratik eksikliği nedeniyle onlar için zaman zaman zor bir görev haline gelir.

Küçük çatışmalara alışkın olmamak. Çocukluk tartışmaları, günlük yaşamda çoğu zaman eksikliğini hissettikleri tartışma becerilerinin oluşmasına katkıda bulunur.

Yemek yerken sakin bir tempo. Yemek için rekabet eden kardeşlerin baskısını hiç yaşamadıkları için ağır ağır yerler.

Sorunları çözme özellikleri. Hareketli çocuk oyunlarının olmaması, anlık tepki verme ve öz değerlendirme becerilerinin bazı yönlerini etkiler.

Olgun insanların bulunduğu ortamlara çekim. Yaşıtlarıyla iletişim kurmaktansa kendilerinden yaşça büyük insanlarla ilgi çekici bir sohbeti sürdürmek onlar için çok daha kolaydır.

Haber vermeden hareket etmek. Özerk kişisel alana alışkın olmaları, attıkları adımlar hakkında hesap vermeden sessizce odadan çıkmalarını sağlar.

Bağlanmada uç noktalar. Ya tamamen bağımsız davranabilir ya da aksine, eksiksiz bir yakınlık arayabilirler.

Yalnızken rahat olmak. Sessizlik ve tecrit onları korkutmaz; aksine gerçek bir haz ve iç huzuru verir.