რომაელები ფარულ ომს აცხადებენ

რომაელმა აგენტებმა ფარული „ინკვიზიციის“ განხორციელება დაიწყეს.

ზომბი ტერორისტები „ბუფეტში დაეხეტებიან“, ანუ დასავლეთის დემოკრატიულ ქვეყნებში მოქმედებენ. სულ უფრო გახშირებული ტერორისტული თავდასხმები, „შემთხვევითი“ ხანძრები და აფეთქებები მეტისმეტად საგანგაშოდ გამოიყურება. აგენტებმა არა მხოლოდ დაიწყეს დანაშაულებრივი გეგმების განხორციელება, არამედ კიდევ უფრო დანაშაულებრივი ბრძანებების შესრულებისთვისაც ემზადებიან.

ასეთი „წვრთნა“ შეიძლება ასევე მოიცავდეს ჰიბრიდულ, ფარულ ქმედებებს, რომლებიც უბედურ შემთხვევას, უეცარ მოწამვლას, სასიკვდილო გულის შეტევას, თვითმკვლელობას ან მოსკოვიდან ემიგრირებულ ოპოზიციური შეხედულებების მქონე მარიონეტ „ლიდერებთან“ დაკავშირებულ სასიკვდილო „ინციდენტებს“ უნდა დაემსგავსოს.

თუმცა რომაელ ბანდიტებს შესაძლოა საზოგადო მოღვაწეებამდე მიღწევა გაუჭირდეთ, მაშინ როცა „ვარსკვლავები მხრებზე“, მკვლელის უნარების საკუთარ გარემოში დახვეწის სურვილთან ერთად, მკვლელებს უბიძგებს, შესაძლოა, ნაკლებად ცნობილ პირებზე მიიტანონ იერიში. ამიტომ საფრთხე გაცილებით ფართო წრეს ემუქრება: მათ, არსებითად, შეუძლიათ „რიგით ადამიანებს“ შორის „ქაოსის დათესვა“ — divide et impera.

ამავდროულად, რომაელები და მათი ხელქვეითები მალე შეეცდებიან, გააძლიერონ იმიგრანტებს შორის გადაბირების ძალისხმევა, ისარგებლონ რა ბევრისთვის დამახასიათებელი გარდაუვალი სტრესის ბუნებრივი მდგომარეობით, აგრეთვე იმ განცდით, რომელსაც მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი განიცდის — რომ ისინი საკუთარ მომავალსა და ახალ ცხოვრებაში თავიანთ სარგებლიანობაში გაურკვევლები არიან, მას შემდეგ, რაც მათთვის ახალ ქვეყნებში ემიგრირდნენ.

მოსკოველი ემიგრანტების თემის გახლეჩისკენ მიმართული დესტრუქციული სისტემური მოქმედებების რაოდენობა და ინტენსივობა გარდაუვლად გაიზრდება — ზემოდან ქვემოთ და ქვემოდან ზემოთ, სხვადასხვა ფენაში, როგორც მეტად, ისე ნაკლებად პოლიტიზებულებში. ზომბ ტერორისტებს ეს სჭირდებათ როგორც წასულთა შორის ზოგიერთი ადამიანისგან სასურველი მხარდაჭერის წყარო, ასევე იმისთვის, რომ ანტიიმპერიული მოსკოველები შემდგომ გაერთიანებას ვერ შეძლონ.

ამას შეიძლება და უნდა დაუპირისპირდეს ოპოზიციის შიგნით შეგნებული და პრაქტიკული — უფრო არსებითი — სოლიდარობა, დაწყებული ყოველდღიური ურთიერთდახმარებით და დამთავრებული ემიგრანტული ცხოვრების რთული და პოლიტიზებული გამოვლინებებით.

გადაბირების ყოველი მცდელობა მსხვერპლის მხრიდან მისი საჯაროდ გამჟღავნებითა და იმ სახელმწიფოსთვის დაცვის თხოვნით უნდა დასრულდეს, სადაც ეს ადამიანი ცხოვრობს.

ყოველ ფასად უნდა ავიცილოთ სიტუაციები, როდესაც „ყველაფერი თავისით მოგვარდება“: ეს ასე არ მოხდება, ხოლო დროული რეაგირება რომაელებს ხელს შეუშლის „ბუფეტში ხეტიალსა“ და ახალი დანაშაულების ჩადენაში!

ალექსანდრ ადელფინსკი, kasparovru.com